Home

Leren vrijen

Leren omgaan met intimiteit, seks en liefdesrelaties

De uitdaging, speciaal voor laatbloeiers

Idealiter zullen de meesten van ons leren vrijen in de puberteit. Gedreven door hart, ziel, verliefdheid en aantrekkingskracht en door hormonen beginnen we met intimiteit en seksuele verkenningen van ons eigen lichaam en dat van de ander.

Echter, soms gebeurt er iets waardoor we die (doodenge) fase van uitzoeken, hulp vragen, uitdagingen en oefenen maar liever overslaan en besluiten te wachten op ‘de ware’, bij wie het allemaal ‘vanzelf’ zal gaan. Helaas duurt dat dan vaak eindeloos, en nemen we vanuit stress wel eens genoegen met een relatie zonder vervullende intimiteit, liefde of seks. Of blijven we nog langer wachten en voelen we ons op een dag te oud om het vrijen nog te leren, zijn we -bijna ongemerkt- laatbloeiers geworden.

De vraag is: ”geven we leren vrijen op – of toch niet?”

Laatbloeiers verlangen er ook naar in overgave te vrijen, zo intens mogelijk gelukkig en geliefd te zijn in de (seksuele) relatie met een ander. Gevend en ontvangend, delend. Diepgaand en uitstijgend,  samensmeltend en weer loslatend. Die intieme droom zit diep in ons verankerd.

De meesten van ons bereiken deze ideale versmelting niet vanzelf. Iedereen vindt het spannend om zich te bekwamen in ontmoeten en daten, spontaan, via ‘postiljons d’amour’, op feestjes, via social media of op speciale sites, snel of langzaam, knuffelend, zoenend, ruikend, op de tast.

Ook op het gebied van vrijen en omgaan met intimiteit en seks is er veel te leren. We wisselen uit en belanden van de ene erotische inwijding in  de volgende. Zelfs mensen met een fijne relatie doen vaak moeite om verder te blijven leren met vrijen, want indutten of verveeld raken werkt niet mee. Zij willen het beste uit zichzelf te halen.

We zoeken daarom af en toe ook naar lessen en uitdagingen in eigen kring, op internet, op een cursus, bij een trainer of coach. We ontdekken wat gezond aanraken is en welke waarde dat heeft voor ons leven. En we ontdekken hoe wij onszelf en de ander steeds meer vrijheid kunnen geven om het voelen, genieten en versmelten inderdaad als ‘vanzelf’ te laten gebeuren. We zijn volwassen. We weten ons gewenst en geliefd, we zijn enthousiast en creatief, we staan open om liefde te geven, kortom: wij zijn zelf de ware geworden, voor de ander en vooral voor onszelf.

En die ontdekkingen werken door in ons hele leven. We hebben vrienden, weten wie de echte zijn: zij die meeleven, steunen, warm en niet veroordelend zijn; soms betreft dit eigen familieleden, soms volslagen vreemden en allen daar tussenin. Meestal.

Want wat te doen wanneer dat helemaal niet zo is, wanneer 

  • je nu ouder bent dan 25/30++
  • je al jong stilviel of niet gedreven (meer) bent,
  • je om welke reden dan ook je seksuele ontwikkeling niet vol kon houden,
  • je er niet meer op uitgaat omdat het toch geen zin heeft,
  • je je niet goed genoeg hebt kunnen voorbereiden op liefdesrelaties en 
  • je grote gêne ervaart dit geheim met anderen te delen?

Blijf je dan in die stilte doormodderen en hopen dat het vanzelf wel beter wordt? Of wil je diep van binnen juist graag je laatbloei erkennen? En wil je het allerliefst een goed liefdesdoel nastreven?   
Lees hier welke assistentie Aquarion biedt in de vorm van een programma met les, informatie, oefening, uitdaging en feedback? Laat het eens op je inwerken.