Ben je een laatbloeier in de liefde?

Heb je gebrek aan intimiteit, relaties en seksuele ervaringen?

Ben je stressvol, ten einde raad omdat je geen romantische interesse opbrengt of krijgt?

Geef je de hoop om ooit lief te hebben bijna op?
Of wil je het eindeloos lijkende patroon van buiten de boot vallen definitief omkeren?

Dat kan. Ja, echt.

Idealiter zullen de meesten van ons leren vrijen in de puberteit. Gedreven door hart, ziel, verliefdheid, aantrekkingskracht én door een horde hormonen beginnen we met intimiteit en seksuele verkenningen van ons eigen lichaam en dat van de ander. Met of zonder seksuele voorlichting.

Soms gebeurt er echter iets waardoor we die spannende fase van uitzoeken, hulp vragen, uitdagingen en oefenen maar liever overslaan en besluiten te wachten op ‘de ware’, bij wie het allemaal ‘als vanzelf’ zal gaan. Helaas duurt dat dan vaak eindeloos, en nemen we vanuit stress wel eens genoegen met een relatie zonder vervullende intimiteit of liefde. Of blijven we nog langer wachten en voelen we ons op een dag te oud om het vrijen nog te leren, zijn we -bijna ongemerkt- laatbloeiers geworden.

De vraag is: ”Geven we leren vrijen op – of toch niet?”

Laatbloeiers verlangen er ook naar zo intens mogelijk gelukkig en geliefd te zijn in de relatie met een ander. Gevend en ontvangend, delend, in overgave. Diepgaand en uitstijgend,  samensmeltend en weer loslatend. Die intieme droom zit diep in ons verankerd.

De meesten van ons bereiken deze ideale situatie niet vanzelf. Iedereen vindt het spannend om zich te bekwamen in ontmoeten en daten, spontaan, via ‘postiljons d’amour’, op feestjes, via social media of op speciale sites, snel of langzaam, knuffelend, zoenend, ruikend, op de tast naar intimiteit.

Op het gebied van liefdevol vrijen, omgaan met intimiteit en seks is veel te leren. We wisselen uit en belanden van de ene erotische inwijding in  de volgende. Zelfs mensen met een fijne relatie doen vaak moeite om verder te blijven leren met vrijen, want indutten of verveeld raken maakt niet gelukkig. Zij willen het beste uit zichzelf te halen en het doorgeven.

We zoeken daarom af en toe ook naar lessen  en uitdagingen in eigen kring, op internet, op een cursus, bij een trainer of coach.  We ontdekken wat gezond aanraken en beminnen is en welke waarde dat heeft voor ons leven. En we ontdekken hoe wij onszelf en de ander steeds meer vrijheid kunnen geven om het voelen, genieten en versmelten inderdaad als ‘vanzelf’ te laten gebeuren. We raken volwassen, goed voorgelicht, fit en mindfull. We weten waar we het over hebben en maken gezonde keuzes. We ontwikkelen ons naar gewenst en geliefd zijn, enthousiast en creatief zijn, we staan open om liefde te geven en te ontvangen, kortom, wij zijn zelf de ware geworden, als eerste voor onszelf. We merken  aantrekkelijk gevonden te worden, op natuurlijke wijze.

We hebben vrienden, weten wie de echte zijn: zij die meeleven, steunen, warm en niet veroordelend zijn; soms betreft dit eigen familieleden, soms volslagen vreemden.

En al die fijne ontdekkingen en omgevingen werken door in ons hele leven.

Maar, wat te doen als jouw situatie heel anders ligt? Zo anders dat je er wanhopig van bent?  

Lees hier dan snel verder