Laatbloei

Verlegenheid, teruggetrokkenheid en wantrouwen liggen aan de bron van laatbloei, wat in meer of mindere mate al in de jeugd is aangelegd. Het hele lichaam, het brein, het gevoel en het geweten zijn erbij betrokken. Meestal is een verkort serotonine transporterend gen de oorzaak, wat betekent dat verlegenheid erfelijk kan zijn. Onder verlegenheid zit angst, soms doodsangst. Veel laatbloeiers zijn ernstig gepest geweest, worden dat soms nog steeds op latere leeftijd en houden het alleen bij contacten via internet. Zij weten niet (meer) hoe je persoonlijke contacten tot intimiteit brengt.

Dragen familie en sociale omgevingen niet positief bij aan de ontwikkeling naar zelfvertrouwen, spelen en spontaniteit, dan verbetert de situatie niet of nauwelijks, tenzij hij of zij uit zichzelf het stuur krachtig in eigen handen neemt en op stap gaat om de laatbloei af te ronden. Bewust of onbewust.

Ik schat dat wereldwijd 15-20% van de bevolking behept is met ernstige verlegenheid; 15-20% schat ik in als zeer assertief. De overige 60% zit er mijns inziens tussen in; een groot deel leeft daar uiteindelijk redelijk goed mee.

Verder schat ik dat zeker 30% volwassen mensen intiem verlegen blijft, als partner of als single, waarvan 15% erg nare gevolgen ondervindt. Dit lijkt misschien weinig …. en toch hebben we het over een behoorlijk aantal; in Nederland vele tienduizenden mannen en vrouwen. De laatste internet-decennia komen er schrikbarend veel laatbloeiers bij, die met de handen in het haar blijken zitten.

Ik vroeg mij lange tijd af of laatbloei een stoornis genoemd mag worden; ik neig naar ‘ja’, een contactstoornis (naar binnen en naar buiten toe) .

De verstilde mens, die in relationele zin heel veel last van verlegenheid heeft, heeft mijn volle aandacht. Ik interesseer me voor  de mens die te kampen heeft met momenten van grote initiatief-aarzelingen, met gevoel van stress, overbelasting, naderhand wakker liggend en malend over wat er niet gedaan, vermeden en gemist werd, zowel voor, tijdens als na het aangaan van in potentie romantische ontmoetingen. De laatbloeiende mens verstaat de akelige (masochistische) kunst in stilte te lijden, te maskeren, mooi weer te spelen, zich weg te houden van kansen, zich zelf kastijdend. Ik noem dit ook wel ‘de kunst van het lange wachten’.

Niet zo verwonderlijk dat ik dit opmerk, want ik ben zelf ook een verlegene.
Niemand zou het aan mij zien. In de liefde was ik er wel op tijd bij, alhoewel trouwen op je 23e in mijn jonge jaren als laat werd gezien (door mij dan). Veel last had ik van mijn schuwheid in volgende relaties, kwam ik niet genoeg op voor mijzelf, vond ik mezelf ondermaats en ontwikkelde ik nog meer somatische klachten dan ik al had geërfd. Heel soms heb ik nog last van een staartje verlegenheid en blijf ik liever thuis dan dat ik uitga. De hang naar stilte en rust kan dan behoorlijk groot zijn. Herkenbaar?

Door eigen intieme top-ervaringen echter en die van anderen, door voortgaande trainingen en studie en uit nood geboren oplossingsgerichtheid begrijp ik verlegen laatbloeiers in de liefde zo goed, dat ik hun eenzaamheid, hun wanhoop aardig kan peilen. Het verschil met vroeger is dat ik keuze-vrijheid heb gecreëerd, waardoor mijn zelfvertrouwen en expressie groeien konden. Ik prijs mijzelf gelukkig dat ik mijn eigen lessen mag inzetten.

De antwoorden die ik ontworpen heb voor mensen die laatbloeihulp willen, zijn ‘handige’, praktische, lichaamsgerichte, mentale en holistische antwoorden. Dat deze zeer goed werken getuigen de vele gelukservaringen van mijn cliënten, hoe sceptisch ze aanvankelijk ook waren. Ik heb velen de transformatie van onmacht naar kracht zien maken, waardoor ik ontelbare nieuwe liefdes en leventjes van nabij geboren heb zien worden. Fantastisch.

Wil je meer weten over anderen die naar liefde snakken?  Lees hier dan verder over laatbloeiers.

Ben je benieuwd naar mijn prachtige werk?  Lees dan hier meer.